Mark Podolski (meest linkse persoon met beker in de hand) en Aleksej Domchev ontvangen de schoonheidsprijs voor hun partij in het wereldkampioenschap 2007. Foto: Geb Kos
Podolski-Domchev
![Podolski-Domchev](/_astro/featured.BRk5aHId_dOrP6.webp)
Een perfecte dampartij
Auteur: Mark Podolski
17-07-2024
Persoonlijk was het wereldkampioenschap van 2007 een mijlpaal voor mij, omdat het de eerste keer was dat ik de eindronde haalde nadat ik me in 2005 niet had gekwalificeerd. Ik was erop gebrand om het tegen zulke sterke tegenstanders op te nemen en om te laten zien wat ik kon. Het kampioenschap winnen was mijn duidelijke doel en ik was bereid om alles te geven.
Het toernooi begon met een aantal verrassende resultaten. Tsjizjov versloeg Valneris in ronde 1 en versloeg Schwarzman in ronde 4 (je moet die partijen zeker bekijken!). Dit maakte Tsjizjov de vroege favoriet. Maar wereldkampioenschappen zijn lang en onvoorspelbaar – Georgiev versloeg Tsjizjov in een complexe partij in ronde 7 en gooide de zaken weer overhoop.
Na 16 rondes en de nodige verwikkelingen stonden Tsjizjov, Schwarzman en ik bovenaan het klassement, elk met een score van +4. Ik had een iets gemakkelijker schema voor de laatste drie ronden, met Domchev, Otgonbayar en Valneris. Om een goede kans te maken op de eindzege, moest ik twee van de drie partijen winnen. Zoals de geschiedenis liet zien, was dat niet genoeg, want Schwarzman wist zowel Van den Akker als Thijssen in opeenvolgende rondes te verslaan.
In deze context was de wedstrijd tegen Domchev in ronde 17 cruciaal. Hij stond erom bekend dat hij moeilijk te verslaan was, dus ik moest de partij heel behoedzaam aanpakken. Hoewel deze partij de schoonheidsprijs won op het wereldkampioenschap 2007, wil ik me richten op de psychologische aspecten en hoe die mijn beslissingen beïnvloedden.
De zet 7. 32-28?! werd in dit boek besproken, samen met de mogelijke zwarte antwoorden, dus ik wist dat Domchev ermee bekend was. Hij was echter niet op de hoogte van een extreem scherpe vertakking die ik in detail analyseerde in de vroege jaren 2000.
Ik herinner me de ontzetting op het gezicht van mijn tegenstander toen hij deze stelling voorgeschoteld kreeg. Hij moest veel tijd investeren om uit te zoeken wat er aan de hand was.
Laten we andere voortzettingen eens langslopen:
Laten we een paar varianten bekijken:
In de stand na 29...14-20 is de eerste zet die in je opkomt 30.39-33 30x39 31.29-23 18x29 32.33x24 20x29 33.44x24 35x44 34.50x39 13-19 35.24x13 8x19, maar wits positie is niet beter vanwege een zwakke rechterflank en geen mogelijkheid om 36.28-22 te spelen. Hoe dit probleem op te lossen? Na enige tijd kwam ik op het onverwachte:
Maar in dit stadium waren mijn hersenen bezig met varianten die na 30.36-31 konden ontstaan.
Dit is wat ik een perfecte dampartij noem, vol met wendingen, nauwkeurige berekeningen en een strakke uitvoering van het speelplan.
(Taal)fout gezien? Mail naar [email protected].