In Leiden werd in het weekend van 17 en 18 januari 2026 het eerste Evert Bronstring Memorial gehouden. Het was immers vijf jaar geleden dat de Leidse grootmeester is overleden, een goed moment om een toernooi te organiseren én een boek over deze bijzondere dammer te presenteren.
Toen ik hier een bericht over kreeg, heb ik meteen besloten om hieraan mee te doen. Ik heb mijn mail niet meer die ik naar Steven den Hollander stuurde (ik probeer mijn digitale voetafdruk zo klein mogelijk te houden), maar het was iets als:
Ha Steven,
Natuurlijk speel ik ook mee in het Evert Bronstring Memorial. Ik kan dit niet aan mij voorbij laten gaan.
Evert was mijn grote inspirator in de jaren 70. Ik was grote fan en vond het geweldig om in 1976 in Apeldoorn het NK mee te maken met Evert en andere helden als Frans Hermelink, Rob Clerc en Harm Wiersma.
Dat was trouwens de laatste keer dat het jeugd-NK gelijktijdig werd gehouden met het NK algemeen in Hotel Nieland.
Als broekie van 16 tussen de grote jongens... geweldig!
Groet, Tjeerd
Hoe kwam het dat ik zo’n grote fan was van Bronstring? Dat moet zijn oorsprong hebben in zijn avontuurlijke speelstijl en het feit dat die ook regelmatig werd besproken in de damrubrieken in de kranten. Ik heb het over de jaren 70 en dan specifiek over de rubrieken van Andreas Kuyken (NRC), Ton Sijbrands (AD/Volkskrant), Harm Wiersma/Jaap Metz (Telegraaf) en Frank Drost (Trouw). De naam van Bronstring is verbonden aan de Onvoltooide Hekstelling en ik weet nog dat ik trots was op de eerste partij die ik speelde met dit systeem in het Gelders kampioenschap Aspiranten in 1974 tegen Nico Floor. Sindsdien heb ik de Onvoltooide Hekstelling nog zeker 30 keer gespeeld in officiële wedstrijden en ontelbare keren in onderlinge wedstrijden. Het Half Open Klassiek was eveneens een paradepaard van Bronstring en ook dat is een systeem dat ik graag speel. In beide gevallen, uiteraard, als omsingelaar.
Kort wat over Bronstring zelf. Na zijn overlijden op 14 januari 2021 is er veel over hem geschreven. In Het Damspel werd er een uitgebreid In Memoriam gepubliceerd door Fred Ivens/Ton Sijbrands en Joop Burgerhout schreef een mooie terugblik op het (dam)leven van Bronstring voor de Zuid-Hollandse Dambond. En er komt/is een boek; de eerste proefdruk hiervan was al in te zien tijdens het toernooi.
Op deze plek ga ik niet uitgebreid terugblikken op het leven van Bronstring; dat kan de lezer opzoeken in bovengenoemde In Memoriams. Wel een paar steekwoorden om wat inzicht te krijgen in dat leven van Bronstring. Opgegroeid in Haarlem, wiskunde gestudeerd in Leiden, toen lid van LDV (later LDG) geworden en gebleven, Nationaal Grootmeester (GMN, zie ook het boekje Verroest! van Evert Dollekamp, een eerbetoon van Evert aan Evert). Hij was filosoof, leraar (wiskunde en dammen), 14 keer deelnemer aan het NK, en werd beschreven als een groot damliefhebber met geniale trekjes.
Zoals gezegd kwamen in het weekend van 17 en 18 januari 2026 in Leiden veertig liefhebbers bijeen om te strijden zoals Bronstring dat gewoon was. Vanuit vooraf vastgestelde, door Ton Sijbrands voorgestelde openingen. De organisatie vanuit LDG (Leids Damgenootschap), bestaande uit Steven den Hollander, Jack van der Plas en Joop Burgerhout, kon Ton Sijbrands ontvangen als eregast én als jury voor de mooiste partijen. Sijbrands, zelf ook een fervent liefhebber van de speelstijl van Bronstring, stelde de volgende openingen samen:
Opening 1:
1.32-28 18-23 2.33-29 23x32 3.37x28 20-25 4.41-37 17-21 5.37-32 15-20 6.46-41 21-26 7.41-37 19-24 (waarbij het niet is toegestaan om in een van de volgende zetten met 34-30 (25x23) 28x30 de stand te vervlakken).
Opening 2:
1.31-27 18-23 2.36-31 12-18 3.33-28 17-22 4.28x17 11x22 5.41-36 8-12 6.27-21 16x27 7.32x21 6-11 8.21-16.
Opening 3:
1.33-28 17-21 2.39-33 21-26 3.44-39 18-23 4.31-27 11-17 5.50-44 17-21 6.36-31 20-25 7.33-29 14-20 8.29x18 13x33 9.39x28 19-24.
In groepen van vier werden er dus drie partijen gespeeld met bovenstaande openingen, die trouwens van tevoren niet bekend waren bij de deelnemers. Per twee groepen werden de deelnemers evenwichtig qua rating verdeeld. Bijvoorbeeld in groep A zaten de nummers 1, 3, 6 en 7 qua rating van de deelnemerslijst en in groep B de nummers 2, 4, 5 en 8. Dit werd zo doorgevoerd in alle groepen. Na drie speelronden zullen de groepswinnaars dan verder strijden, waarvan de winnaar van groep 1 tegen de winnaar van groep 2 voor de toernooiwinst (verder winnaar groep 3 tegen winnaar groep 4, etc. [N.B. bij gelijk eindigen gaat diegene met de laagste rating door naar de finale]). Dit in een rapidduel met uiteraard weer een toepasselijke opening, een Half Open Klassieke om precies te zijn:
1.32-28 17-21 2.31-26 20-24 3.26x17 12x21 4.34-30 7-12 5.30-25 21-26
Het speeltempo was ook van belang. Na de inleidende zetten hadden de spelers anderhalf uur voor 40 zetten, gevolgd door een half uur extra tijd, met 30 seconden increment per zet. Dit tempo is gelijk aan het FMJD-tempo.
Het toernooi telde niet mee voor rating, aangezien de opzet afwijkt van de standaardregels. De finalepartijen werden in het rapidtempo gespeeld.
Veruit de sterkste deelnemer, TeamNL-lid Wouter Sipma, was een bekende van Evert en is in het bezit van het mythische Grote Varianten Boek, waarin Bronstring handgeschreven analyses bijhield. Hij was dan ook de terechte toernooiwinnaar. Wouter won van Jeroen Kos en Joost Hooijberg en speelde remise met Koos van Amerongen in de voorronde. Zijn tegenstander in de finale was Frits Luteijn, die in de voorronde won van Tjeerd Harmsma en remiseerde met Jan van der Star en Klaas Bor. Sipma won de finalepartij (met zwart als omsingelaar) overtuigend. De andere groepswinnaars waren Henk Ruesink, Siep Buurke, Cock van Wijk, Martin de Jong, Eelco Kuipers, Hans de Groot, Koos Groeneveld en Matthijs Broek.
Dan geef ik nu het woord aan Koos van Amerongen, lid van WSDV Wageningen, Zenderstad IJsselstein en LDG. Hij heeft enkele van de vele fraaie en zeer onderhoudende partijen die gespeeld zijn diepgravend geanalyseerd.
Veel plezier!